Journal of Management and Learning DevelopmentJMLDUnknown112025321قادر وظیفه دمیرچیQader Vazifeh Damirchiگروه مدیریت، دانشگاه‌ جامع علمی کاربردی استان اردبیل، مرکز علمی و کاربردی خانه کارگر، پارس‌آباد، ایران | Department of Management, University of Applied Science and Technology, Ardabil Province, Khaneh Kargar Scientific–Applied Center, Parsabad, Iran0000-0003-1163-6058nevisandeh@mdel.irهدف پژوهش حاضر بررسی نقش رهبری آموزشی تحول‌آفرین در توسعه یادگیری سازمانی در دانشگاه‌ها با تأکید بر مراکز علمی کاربردی استان اردبیل بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه اعضای هیئت علمی، مدرسان و کارکنان آموزشی مراکز علمی کاربردی استان اردبیل بود که از میان آن‌ها بر اساس فرمول کوکران تعداد 210 نفر به عنوان نمونه و به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه استاندارد رهبری تحول‌آفرین باس و آولیو و پرسشنامه یادگیری سازمانی واتکینز و مارسیک بود. برای بررسی روایی ابزارها از روایی صوری و محتوایی با نظر خبرگان استفاده شد و پایایی پرسشنامه‌ها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تأیید گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و AMOS انجام شد. نتایج آمار توصیفی نشان داد که میانگین رهبری آموزشی تحول‌آفرین و یادگیری سازمانی در سطح نسبتاً مطلوبی قرار دارد. همچنین نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین رهبری آموزشی تحول‌آفرین و یادگیری سازمانی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج مدل‌یابی معادلات ساختاری نیز نشان داد که رهبری آموزشی تحول‌آفرین تأثیر مثبت و معناداری بر یادگیری سازمانی دارد و مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است. بر این اساس می‌توان نتیجه گرفت که تقویت رفتارهای رهبری تحول‌آفرین در میان مدیران مراکز علمی کاربردی می‌تواند زمینه توسعه یادگیری سازمانی، افزایش تعاملات علمی، تقویت اشتراک دانش و بهبود عملکرد آموزشی و پژوهشی این مراکز را فراهم سازد.The present study aimed to examine the role of transformational educational leadership in the development of organizational learning in universities, with particular emphasis on the Scientific–Applied centers of Ardabil Province. In terms of purpose, this research is applied, and in terms of methodology, it is a descriptive–survey study of a correlational type. The statistical population consisted of all faculty members, instructors, and educational staff of the Scientific–Applied centers in Ardabil Province. Based on Cochran’s formula, a sample of 210 participants was selected through simple random sampling. Data were collected using the standard Transformational Leadership Questionnaire developed by Bass and Avolio and the Organizational Learning Questionnaire developed by Watkins and Marsick. The validity of the instruments was confirmed through face and content validity based on expert opinions, and their reliability was verified using Cronbach’s alpha coefficient. Data analysis was conducted at both descriptive and inferential levels using SPSS and AMOS software. Descriptive statistics indicated that the mean levels of transformational educational leadership and organizational learning were relatively favorable. Furthermore, the results of Pearson’s correlation test revealed a positive and significant relationship between transformational educational leadership and organizational learning. The results of structural equation modeling also demonstrated that transformational educational leadership has a positive and significant effect on organizational learning, and the proposed research model showed a satisfactory level of fit. Accordingly, it can be concluded that strengthening transformational leadership behaviors among managers of Scientific–Applied centers can facilitate the development of organizational learning, enhance scientific interactions, promote knowledge sharing, and improve the educational and research performance of these centers.رهبری آموزشی تحول‌آفرین، یادگیری سازمانی، مراکز علمی کاربردی، رهبری، تحول‌آفرین.Transformational Educational Leadership, Organizational Learning, Scientific–Applied Centers, Leadership, Transformational.fa