عنوان:

تحلیل تأثیر طراحی آموزشی مبتنی بر یادگیری فعال بر درگیری شناختی دانشجویان

نویسنده (گان):

چکیده:

پژوهش حاضر با هدف تحلیل تأثیر طراحی آموزشی مبتنی بر یادگیری فعال بر درگیری شناختی دانشجویان دانشگاه‌های استان اردبیل انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه‌های استان اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۴–1403 بود که از میان آنان بر اساس فرمول کوکران تعداد ۳۸۴ نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه طراحی آموزشی مبتنی بر یادگیری فعال برگرفته از چارچوب یادگیری فعال بونول و ایسن (1991) و پرسشنامه درگیری شناختی فردریکس، بلومنفلد و پاریس (2004) بود. روایی ابزارها از طریق نظر خبرگان تأیید و پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه طراحی آموزشی مبتنی بر یادگیری فعال 0.82 و برای درگیری شناختی 0.79 به دست آمد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی در نرم‌افزار SPSS انجام شد و برای بررسی روابط بین متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده گردید. نتایج نشان داد که میانگین متغیر طراحی آموزشی مبتنی بر یادگیری فعال و درگیری شناختی دانشجویان در سطح نسبتاً مطلوبی قرار دارد. همچنین نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین طراحی آموزشی مبتنی بر یادگیری فعال و درگیری شناختی دانشجویان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (0.61=r). یافته‌های تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که طراحی آموزشی مبتنی بر یادگیری فعال توانایی پیش‌بینی معنادار درگیری شناختی دانشجویان را دارد و حدود 37 درصد از تغییرات آن را تبیین می‌کند. بر اساس نتایج پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که به‌کارگیری راهبردهای یادگیری فعال در طراحی فرایندهای آموزشی می‌تواند نقش مهمی در افزایش مشارکت ذهنی و پردازش شناختی دانشجویان داشته باشد و به بهبود کیفیت یادگیری در آموزش عالی کمک کند.

واژگان کلیدی: