عنوان:
بررسی نقش یادگیری شخصیسازیشده در بهبود کیفیت آموزش
نویسنده (گان):
نویسنده مسئول ✉
چکیده:
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش یادگیری شخصیسازیشده در بهبود کیفیت آموزش در مدارس دولتی استان اردبیل انجام شد. در این مطالعه، از روش پژوهش توصیفی–همبستگی استفاده گردید. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مدارس دولتی استان اردبیل بود و با استفاده از فرمول کوکران، تعداد 384 نفر از طریق روش نمونهگیری تصادفی طبقهای بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل دو پرسشنامه استاندارد بود: پرسشنامه یادگیری شخصیسازیشده پاتریک، کندی و پاول (2013) و پرسشنامه کیفیت آموزش دارلینگ‑هموند و همکاران (2020). روایی ابزارها به روش صوری و محتوایی تأیید و پایایی آنها با ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب 0.89 و 0.84برآورد شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS و آزمونهای آماری پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده گردید. نتایج نشان داد بین یادگیری شخصیسازیشده و کیفیت آموزش رابطه مثبت و معناداری وجود دارد . همچنین یافتههای تحلیل رگرسیون نشان داد که یادگیری شخصیسازیشده حدود 40 درصد از تغییرات کیفیت آموزش را تبیین میکند. در میان ابعاد یادگیری شخصیسازیشده، «توجه به تفاوتهای فردی» بیشترین تأثیر را بر کیفیت آموزش داشت . این نتایج بیانگر آن است که بهکارگیری مؤلفههای یادگیری شخصیسازیشده، مانند انعطافپذیری آموزشی، استفاده از فناوری، و توجه به تفاوتهای فردی دانشآموزان میتواند به ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری در مدارس دولتی منجر شود. بر این اساس، پیشنهاد میشود مدیران و سیاستگذاران آموزشی استان اردبیل با فراهم ساختن زیرساختهای لازم، آموزش معلمان در زمینه طراحی و اجرای آموزش شخصیسازیشده و بهرهگیری از فناوریهای آموزشی را در اولویت برنامههای توسعه آموزشی قرار دهند تا کیفیت آموزش در مدارس بهطور پیوسته بهبود یابد.