پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش مبتنی بر طراحی بر مهارت‌های حل مسئله، تفکر خلاق و انگیزه یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم و ششم ابتدایی استان اردبیل انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، شبه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان پایه پنجم و ششم ابتدایی استان اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای، تعداد ۴۸ دانش‌آموز (۲۴ نفر گروه آزمایش و ۲۴ نفر گروه کنترل) انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌های استاندارد مهارت‌های حل مسئله، تفکر خلاق و انگیزه یادگیری بود. روایی ابزارها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و پایایی آنها با ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۹۱۴/۰، ۹۰۲/۰ و ۹۲۱/۰ تأیید شد. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه تحت آموزش با رویکرد طراحی (مدل استنفورد) قرار گرفت و گروه کنترل آموزش سنتی دریافت کرد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که آموزش مبتنی بر طراحی تأثیر معناداری بر مهارت‌های حل مسئله، تفکر خلاق و انگیزه یادگیری دانش‌آموزان دارد (۰۵/۰). بر اساس یافته‌ها، رویکرد آموزش مبتنی بر طراحی می‌تواند به عنوان یک روش مؤثر در بهبود مهارت‌های شناختی و انگیزشی دانش‌آموزان ابتدایی به کار گرفته شود.